18.07.2010

Co się dzieje w szpitalu?

Jeżeli chory ma objawy mogące oznaczać udar mózgu, musi on jak najszybciej trafić do szpitala. Ważne jest, żeby choremu towarzyszył ktoś bliski, kto będzie umiał odpowiedzieć na pytania o obecne objawy, wcześniejsze problemy zdrowotne i przyjmowane leki.

Leczenie szpitalne ma na celu między innymi.:

  • Ustabilizowanie stanu zdrowia pacjenta.
  • Zminimalizowanie skutków udaru.
  • Uniknięcie powtórnego udaru.
  • Leczenie towarzyszacych schorzeń.

W szpitalu lekarz najpierw zbiera wywiad o zachorowaniu, a następnie przeprowadza badania, które mają na celu określić przyczynę udaru, jego rodzaj i głębokość. W tym celu wykonuje się:

  • Badanie neurologiczne, żeby określić rodzaj i głębokość zaburzonych funkcji (np. głębokość niedowładu lub zaburzeń czucia).
    © dinostock / PhotoXpress
  • Badanie krwi, żeby oznaczyć poziom cholesterolu, cukru, elektrolitów, poziom krzepliwości krwi. Pozwala to wyjaśnić przyczyny udaru. Dodatkowe badania krwi mają na celu zbadanie funkcjonowanie innych organów, np. wątroby i nerek, aby móc jak najlepiej dobrać leki.
  • EKG (elektrokardiogram), żeby stwierdzić ewentualne zaburzenia rytmu serca i towarzyszące mu problemy z niedokrwieniem.
  • Tomografia komputerowa głowy (używane skróty to CT, CAT, TK). Jest to badanie pozwalające obejrzeć mózg, dzięki któremu można określić rodzaj udaru, a także wielkość i umiejscowienie uszkodzenia. W niektórych przypadkach zamiast tomografii komputerowej wykonuje się badanie rezonansem magnetycznym (MR, MRI, NMR).
  • Badanie USG tętnic, żeby stwierdzić lub wykluczyć zwężenie tętnic. Podobnym badaniem jest arteriografia tętnic.

Po ustabilizowaniu stanu zdrowia chory rozpocznie rehabilitację. Mogą to być ćwiczenia ruchowe, ćwiczenia mowy i funkcji poznawczych (pamięci, myślenia, itp.), w zależności od potrzeb pacjenta. Rehabilitacja powinna przebiegać dwutorowo: Po pierwsze, ma za zadanie pomóc choremu w odzyskaniu jak największej sprawności życiowej, a po drugie, powinna uczyć chorego jak radzić sobie z powstałymi ograniczeniami.

U większości pacjentów następuje spontaniczna poprawa, tzn. objawy, które były widoczne w pierwszych dniach po udarze samoistnie zmniejszają się, a utracone umiejętności powracają. Poprawa jest najbardziej widoczna w ciągu kilku pierwszych tygodni, ale w wyniku rehabilitacji sprawność chorego może się stopniowo zwiększać przez okres kilku miesięcy lub lat.