03.09.2010

Męczliwość po udarze mózgu

© cslcsl / stock.xchng
Wielu chorych twierdzi, że męczliwość jest najpoważniejszym problemem, z jakim muszą się zmagać po udarze. Męczliwość powoduje zły nastrój, frustrację, poczucie braku kontroli i bezużyteczności. Prowadzi do zmniejszenia aktywności życiowej, a w rezultacie do braku satysfakcji z życia.

Ciągłe zmęczenie może utrudniać sumienne ćwiczenie podczas rehabilitacji, utrzymywanie kontaktów z innymi ludźmi, dbanie o zdrowie. Może także negatywnie wpływać na relacje w rodzinie, zwłaszcza gdy najbliżsi nie zdają sobie sprawy z głębokości problemu.

Męczliwość nie zależy od głębokości udaru; osoby po niewielkim lub nawet przemijającym incydencie niedokrwiennym mogą skarżyć się na nadmierne zmęczenie, a niektóre osoby po głębokim udarze mogą nie odczuwać żadnych dolegliwości.

Jakie są przyczyny męczliwości?

Dokładne przyczyny męczliwości nie są do końca znane. Wiadomo, że w pierwszym okresie po udarze organizm zużywa dużo energii w procesie zdrowienia. Kolejną naturalną przyczyną wyczerpania fizycznego jest intensywna rehabilitacja. Przez dłuższy czas od udaru wykonywanie codziennych czynności wiąże się z większym wysiłkiem niż przed zachorowaniem.

Męczliwość może być, choć nie musi, związana z depresją. Większość osób cierpiących na depresję odczuwa zmęczenie, ale nie wszystkie osoby z męczliwością mają depresję. Jeżeli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem.

Badania lekarskie powinny wykluczyć także inne możliwe powody męczliwości: np. anemię, cukrzycę, zaburzenia hormonalne, skutki uboczne działania leków. UWAGA: Nigdy nie odstawiaj leków bez konsultacji z lekarzem!


O czym powinien wiedzieć chory?

  • Zachowaj spokój i pogodę ducha. Poprawa stanu zdrowia może być powolna. Warto wyćwiczyć się w zauważaniu pozytywnych zmian (skupianie się na problemach i porażkach przychodzi nam bez ćwiczenia).
  • Zapisuj plan dnia i to, co udało się z niego wykonać. Co jakiś czas przeglądaj swoje notatki. Większość chorych skupia się na tym, co utracili, zupełnie zapominając o sprawnościach, które udało się odzyskać.
  • Nie spodziewaj się, że będziesz w stanie robić wszystko w takim samym tempie, jak przed udarem. Nie utrudniaj sobie życia nakładając na siebie ciężary nie do uniesienia.
  • Jeżeli zdarzy się lepszy dzień – nie doprowadzaj się do wycieńczenia próbując nadrobić stracony czas. W przeciwnym razie następne dni spędzisz w łóżku.
  • Narzuć sobie stały plan aktywności. Dbaj o regularne pory snu i posiłków. Przeplataj pracę odpoczynkiem, a wysiłek umysłowy wykonuj na zmianę z pracą fizyczną. Nawet po najprostszych czynnościach, takich jak ubieranie się, mycie, rozmowa z kimś lub zjedzenie posiłku, możesz potrzebować odpoczynku.
  • Po pewnym czasie będziesz w stanie ocenić, ile godzin jesteś w stanie spędzić aktywnie. Mogą to być na przykład cztery godziny podzielone na trzy odcinki: dwie godziny rano, jedna godzina po obiedzie i jedna godzina wieczorem. Znajdź swój własny rytm i trzymaj się go. Od czasu do czasu możesz dodać pół godziny i sprawdzić, jak się z tym czujesz. Jeżeli dobrze - wprowadź tę zmianę na stałe. Jeżeli nie - nie zmuszaj się do nadmiernego wysiłku - cierpliwie czekaj na lepszy moment.

Zobacz także: