06.02.2012

Stres po udarze

© Ramon Cami / PhotoXpress
Stres pojawia się wówczas, gdy wydarzenia i oczekiwania świata wobec nas (zarówno pozytywne jak i negatywne) nas przerastają. Jest naturalnym składnikiem naszej codzienności. Umiarkowana dawka stresu dostarcza nam motywacji do działania. Problemy pojawiają się wówczas, gdy nasilenie i długość trwania sytuacji stresowych przekracza naszą indywidualną normę.

Stres po udarze

Problem stresu po udarze dotyczy zarówno osoby chorej, jak i jej najbliższych. Udar ma długotrwały negatywny wpływ na chorego i jego rodzinę - obawa o życie, pogorszenie zdrowia, niepełnosprawność, a także towarzyszące temu problemy emocjonalne, zmiany trybu życia, problemy finansowe są bardzo silnym źródłem stresu. Długotrwały stres pozbawiony okresów odpoczynku może powodować problemy fizyczne i emocjonalne u chorego i jego rodziny.


Fizyczne konsekwencje stresu:

  • Bezsenność lub zaburzenia rytmu snu i czuwania
  • Utrata apetytu lub objadanie się
  • Bóle brzucha, niestrawność, problemy z wypróżnianiem
  • Bóle głowy
  • Nadciśnienie
  • Kołatanie serca, ucisk w klatce piersiowej
  • Nadmierna potliwość
  • Dolegliwości skórne
  • Bóle mięśni i stawów
  • Huśtawki nastrojów bez wyraźnego powodu
  • Podatność na przeziębienia
  • Płytki oddech, zadyszka
  • Chroniczne zmęczenie

Psychiczne konsekwencje stresu:

  • Depresja
  • Lęki, zamartwianie się
  • Nieumiejętność odpoczywania
  • Trudności z koncentracją
  • Zaburzenia pamięci
  • Impulsywność
  • Unikanie innych ludzi
  • Nadmierne sięganie po używki
  • Problemy z doprowadzaniem codziennych czynności do końca
  • Brak motywacji
  • Brak elastyczności w myśleniu
Stres nie jest jedyną przyczyną wyżej wymienionych problemów, ale może mieć istotny wpływ na ich pojawienie się.

Stres nie tylko wysysa energię z człowieka, ale także zmienia proporcje problemów. Trudności wydają się nie do pokonania. Radzenie sobie ze stresem wymusza zmiany - czasami są to zmiany drastyczne, takie jak przeprowadzka lub zmiana pracy. Często jednak poważne modyfikacje sposobu życia nie są możliwe, a jedyne możliwe zmiany to te, które dotyczą nas samych, naszego sposobu myślenia.

Osoba po udarze musi z czasem pogodzić się z pewnymi ograniczeniami życiowymi. W zależności od poziomu sprawności osoba chora musi zmierzyć się z następującymi myślami:

  • Niektóre czynności już zawsze będą zajmowały mi  więcej czasu.
  • Moje mieszkanie będzie urządzone inaczej niż to sobie wyobrażam - będą uchwyty, barierki, sprzęt rehabilitacyjny. Być może wokół mnie zawsze będzie nieporządek.
  • Moja wolność będzie poważnie ograniczona. Muszę polegać na innych osobach, mimo że czasem są niecierpliwi, niedokładni, niepunktualni, nie wywiązują się z obietnic i odkładają wszystko na później.
  • Nie wszędzie dotrę o własnych siłach. Nie wyjdę sam na spacer.
  • Już zawsze będzie mi towarzyszyć obawa, że udar może się powtórzyć.
  • Moi bliscy będą nadmiernie się o mnie troszczyć.

Jak sobie radzić ze stresem poudarowym?

  • Nie pozwól problemom narastać do poziomu, na którym przestaniesz sobie radzić. Trudne zadania rozbij na mniejsze etapy.
  • Utrzymuj kontakty z ludźmi, których lubisz.
  • Staraj się wychodzić z domu, nawet jeżeli wymaga to pomocy innych.
  • Daj sobie dużo czasu na wykonanie niektórych czynności.
  • Pozwól sobie na przyjemności, nawet jeżeli wymagają one angażowania innych osób.
  • Daj sobie czas na ułożenie sobie relacji z rodziną - oni także znaleźli się w zupełnie nowej sytuacji i tak jak ty mają prawo sobie nie radzić.
  • Nie zapominaj o odpoczynku.